Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Άρτεμις - Σύλλογος Φίλων Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Ευρυτανίας.


Σας γνωρίζουμε ότι στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φίλων Ερασιτεχνικής Αστρονομίας Ευρυτανίας που έλαβε χώρα το Σάββατο 14 Ιουλίου 2018, μετά από συζήτηση κάτω από το αρχαίο φως των Αστεριών αποφασίστηκε η εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, όπως παρακάτω:
   Πρόεδρος: Δεληγεωργόπουλος Δημήτριος.

   Αντιπρόεδρος: Ζάρας Αθανάσιος.

   Γραμματέας: Λάππα Βασιλική.
   Ταμίας: Κοπανάκης Εμμανουήλ.
   Μέλος: Καγιάρας Νικόλαος.
   Μέλος: Κεχριμπάρης Κωνσταντίνος.
   Μέλος: Παντέρα Αναστασία.





Η βραδιά ήταν εξαιρετική με αρκετούς επισκέπτες. Έγινε επίδειξη των πλανητών Δια,Κρόνου και Αρη καθώς και άλλες (Γ)αστρονομικές  δραστηριοτητες.


Παραθέτω μια φωτογραφία από την χθεσινή βραδιά.
Ραντεβού στην επόμενη αστροβραδια στις γιορτές Δάσους του Δήμου.


Ο Γαλαξίας της Δίνης Μ 51


Ο Γαλαξίας της Δίνης Μ51 με τον νέο πλέον εξοπλισμό σε LRGB(HA) με διάρκεια συνολικής 
έκθεσης 4 ωρών με την προσθήκη και του Υδρογονου..
Η λήψη έγινε απο το αστεροσκοπειο Ευρυτανίας.


Εδω βλέπουμε την περιοχή γύρω από τον Μ51 γαλαξία της Δίνης. Βλέπουμε πίσω του στο σύμπαν αρκετούς γαλαξίες σε διάφορες αποστάσεις με τον μακρινότερο λίγο παραπάνω από 1 δισεκατομμυριο έτη φωτός. Φωτογραφικά λοιπόν βλέπουμε πίσω στον χρόνο γύρω στο 8% της ηλικίας του σύμπαντος .


Φωτογράφηση πλανητών και ο Αρης πιο κοντά τέλος Ιουλίου.

15ήμερο πλανητών ξεκινάει στην αστροφαρμα. Ξεκίνησα με τον πλανήτη Κρόνο και Δια εχθές καθώς βγαίνουν πιο νωρίς.



 Την τιμητική θα την έχει βεβαία ο πλανήτης Αρης καθώς βρίσκετε στην κοντινότερη απόσταση στην Γη αυτές τις μέρες. Επίσης βλέπουμε και τους δορυφόρους Τηθύς και Ρέα στον Κρόνο ενώ την Ευρώπη στον Δια.


Η λήψη έγινε μέσα από τηλεσκόπιο μεγέθους 6 ιντζων.


Ο σεληνιακός κρατήρας Petavius





Ο σεληνιακός κρατήρας Petavius από την Αστροφαρμα μου.Η γραμμή που βλέπετε από τα βουνά στο κέντρο(1,7 χιλ υψος) μέχρι το χείλος του κρατήρα είναι μια χαράδρα που Δημιουργήθηκε από λάβα και έχει μήκος 80 χιλιόμετρα.



Petavius
Συντεταγμένες 25.3 ° S 60.4 ° E
Διάμετρος 177 χλμ
Βάθος 3,4χλμ

Ο Πεταβίος είναι ένας μεγάλος κρατήρας σε σεληνιακό αντίκτυπο που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του Mare Fecunditatis, κοντά στο νοτιοανατολικό σεληνιακό άκρο. Επισυνάπτεται στο βορειοδυτικό χείλος ο μικρότερος κρατήρας Wrottesley. Στα νοτιοανατολικά είναι το Palitzsch, ο Vallis Palitzsch και ο Hase. Μακρύτερα προς τα βόρεια είναι ο μεγάλος κρατήρας Vendelinus. Ο Petavius ​​φαίνεται επιμήκιος όταν τον βλέπουμε από τη Γη λόγω της προοπτικης.

Το εξωτερικό τοίχωμα του Petavius ​​είναι ασυνήθιστα ευρύ σε αναλογία με τη διάμετρο και εμφανίζει διπλό χείλος κατά μήκος της νότιας και της δυτικής πλευράς. Το ύψος του χείλους ποικίλλει κατά 50% από το χαμηλότερο σημείο και ένας αριθμός κορυφογραμμών ακτινοβολεί προς τα έξω από το χείλος. Το δάπεδο του κυρτού κρατήρα έχει ανασηκωθεί από τη ροή της λάβα και εμφανίζει ένα σύστημα rille που ονομάζεται Rimae Petavius. Τα μεγάλα κεντρικά βουνά είναι ένα περίοπτο σχηματισμό με πολλαπλές κορυφές, αναρρίχηση 1,7 χιλιομέτρων πάνω από το έδαφος. Ένα βαθύ ρήγμα ξεκιναει από τις κορυφές προς το νοτιοδυτικό χείλος του κρατήρα.

Ο νέος σελιδοδείκτης του Συλλόγου Ερασιτεχνών Αστρονόμων Φθιώτιδας με εικόνες που έχουν ληφθεί από τα τηλεσκόπιά του.


Δίας 6-6-2018.


Χθεσινή λήψη του πλανήτη Δία από το αστεροσκοπείο μου στην Ευρυτανία.

 Ξεχωρίζουμε άνετα δύο από τους τέσσερις μεγαλύτερους δορυφόρους που έχει, την Ευρώπη και την Ιω. Το αποτέλεσμα που βλέπετε είναι 800 στακαρισμενα καρέ από σύνολο 8000.

Το σφαιρικό σμήνος Μ-13

Aλλο ένα πανέμορφο αντικείμενο στον Γαλαξία μας.Το σφαιρικό σμήνος Μ-13 στον αστερισμό του Ηρακλή είναι από τα πιο όμορφα σμήνη που μπορείς να παρατηρήσεις με τηλεσκόπιο ,ακόμα και με κιάλια. Απέχει απο εμάς 25.000 έτη φωτός και αποτελείτε από περίπου 300.000 αστέρες.

Κάτω αριστερά της φωτογραφίας βλέπουμε και ένα μακρινό γαλαξία τον NGC-6207.Aπέχει περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του υπολογίζεται σε 60.000 έτη φωτός.Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Το 2004 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ένας υπερκαινοφανής, ο SN 2004A.

Ίσως άμα ψάξετε να βρείτε και άλλους πιο μακρινούς γαλαξίες βαθια στα βαθη του συμαντος.Το αφηνω σε εσας.:) :)

Απεικόνιση δύο πολύ μακρινών γαλαξιών οι οποίοι φαίνονται Φωτογραφικά δίπλα από το σφαιρωτό σμήνος Μ13 του Ηρακλή. Ο ngc 6207 σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός και ο IC 4617 σε απόσταση 495 εκατομμύριων ετών φωτός περίπου. Η λήψη έγινε στο Αστεροσκοπείο Ευρυτανίας.


Λήψη από την αστροφαρμα μου στην Ευρυτανία.

Gso rc6+FR@f/6
Canon 500d modifid full spectrum+UHC filter
Asi 120mc+off axis guider
Heq5 pro
10X15 minutes lights+12 darks.

supernova SN2017EAW


Καλησπέρα σας.Eδώ βλέπουμε τον Γαλαξία ngc 6946 τον οποίο είχα φωτογραφίσει το 2017. Σε αυτόν τον Γαλαξία εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο είχε λάβει χώρα η supernova SN2017EAW την οποία και φωτογράφισα. 


Μετά από μία ειδική επεξεργασία που έκανα ώστε να αφαιρεθούν όλα τα αστέρια που είναι εντός του Γαλαξία μας φαίνεται καθαρά η λαμπρότητα αυτού του υπερκαινοφανούς Αστέρα η οποία είναι εξίσου Λαμπερή με τα αστέρια τα οποία βρίσκονται εντός του Γαλαξία μας και είναι πάρα πολύ κοντά μας από 60 έως πεντακόσια έτη φωτός. Σκεφτείτε ότι αυτός ο γαλαξίας απέχει από μας περίπου 23 εκατομμύρια έτη φωτός οπότε αναλογιστείτε το μέγεθος της έκρηξης αυτού του υπερκαινοφανούς Αστέρα.



Συντήρηση και λειτουργία συστήματος μελέτης Ηλιακών κηλίδων <ARTEMIS>





Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Κοπή πίτας του Συλλόγου αστρονομίας Ευρυτανίας (Αρτεμις)






Κοπή πίτας του Συλλόγου αστρονομίας Ευρυτανίας (Αρτεμις) παρουσία μικρών και μεγάλων. Πλανητική Βασιλόπιτα Δίας φυσικά από την Κ.Αλέκα.Και του χρόνου με Υγεια.




Η προσγείωση των πλευρικών πυραύλων της Space x από ερασιτεχνικό βιντεο.
Μια νέα διαστημική εποχή ξεκινά.






Η τελευταία εικόνα του starman στην πορεία του για ηλιοκεντρική τροχιά κοντά στον Αρη.


Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Το νεφέλωμα της Ροζέτας νέα επεξεργασία 2018.Rosette Nebula 

Dimitrios Deligeorgopoulos Photography-Astrophotography .
Astrotek Observatory Evrytania Greece.


Το νεφέλωμα της Ροζέτας ή του Ρόδακα (γνωστό και ως Caldwell 49) είναι μεγάλη περιοχή ΗΙΙ (μορφή νεφελώματος) στον αστερισμό Μονόκερως. Απέχει από τη Γη περίπου 5.000 - 5.200 έτη φωτός και έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Η μάζα του υπολογίζεται σε περίπου 10.000 ηλιακές μάζες. Το ανοικτό σμήνος NGC 2244 σχετίζεται με το νεφέλωμα. Η ακτινοβολία από τα μέλη του σμήνους απορροφάται από τα αέρια του, τα οποία στη συνέχεια ιονίζονται και εκπέμπουν την επιπλέον ενέργεια με τη μορφή ακτινοβολίας. Οι ισχυροί αστρικοί άνεμοι του μελών του σμήνους έχουν σχηματίσει μια κοιλότητα στο κέντρο του νεφελώματος. Το νεφέλωμα έχει τους ακόλουθους αριθμούς NGC: 2237 (ο οποίος συχνά χρησιμοποιείται για όλο το νεφέλωμα), 2238, 2239 και 2246, ο καθένας αντιστοιχεί σε διαφορετικό τμήμα του νεφελώματος.

Το κεντρικό σμήνος ανακάλυψε ο Τζον Φλάμστηντ το 1690, και στη συνέχεια ξανά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ. Η νεφελότητα ανακαλύφθηκε από τους Τζον Χέρσελ, Μαρθ και Λιούις. Ο Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ το φωτογράφησε τη δεκαετία του 1890. Το νεφέλωμα έχει φαινόμενη διάμετρο τρεις φορές μεγαλύτερη από τη Πανσέληνο και σε ουρανούς με φωτορύπανση απαιτείται η χρήση φίλτου UHC για να γίνει ορατό. Είναι δημοφιλής στόχος για αστροφωτογράφηση, καθώς φαίνεται πολύ πιο εντυπωσιακό απ'ότι με το μάτι.

The Rosette Nebula (also known as Caldwell 49) is a large, spherical (circular in appearance), H II region located near one end of a giant molecular cloud in the Monoceros region of the Milky Way Galaxy. The open cluster NGC 2244 (Caldwell 50) is closely associated with the nebulosity, the stars of the cluster having been formed from the nebula's matter.


The cluster and nebula lie at a distance of some 5,000 light-years from ) and measure roughly 50 light years in diameter. The radiation from the young stars excites the atoms in the nebula, causing them to emit radiation themselves producing the emission nebula we see. The mass of the nebula is estimated to be around 10,000 solar masses.

A survey of the nebula with the Chandra X-ray Observatory has revealed the presence of numerous new-born stars inside optical Rosette Nebula and studded within a dense molecular cloud. Altogether, approximately 2500 young stars lie in this star-forming complex, including the massive O-type stars HD 46223 and HD 46150, which are primarily responsible for blowing the ionized bubble. Most of the ongoing star-formation activity is occurring in the dense molecular cloud to the south east of the bubble.

A diffuse X-ray glow is also seen between the stars in the bubble, which has been attributed to a super-hot plasma with temperatures ranging from 1 to 10 million K. This is significantly hotter than the 10,000 K plasmas seen in HII regions, and is likely attributed to the shock-heated winds from the massive O-type stars.
Ύστερα από την σύντομη χιονόπτωση εμφανίστηκε ο Ήλιος μας. Ήταν πιο ζωηρός μέσα στον ύπνο του όμως :) με μικρές εκλάμψεις.Λήψη σε Υδρογόνο Α από το ασ
τεροσκοπείο Ευρυτανίας.